Meebewegen of tegen de stroom in?

“Ga geestelijk mee met de stroom en verzet je er niet tegen”, is één van de vele adviezen van spiritueel leraar Eckhart Tolle, auteur van het boek ‘De kracht van het NU’. Meebewegen? Geen verzet plegen? Wanneer wij ons handelen baseren op dit uit de context gehaalde advies, dan mogen we erop rekenen dat daarmee weerstand wordt opgeroepen. ‘Dat gaan we niet doen’, zal dan een voor de hand liggende reactie zijn. Er zijn genoeg one-liners te bedenken, om Eckhart Tolle met een tegengesteld advies van repliek te dienen.   

Maar, zoals gezegd, het in de openingszin gebruikte citaat, staat niet op zichzelf. Eckhart Tolle beschrijft hoe wij volledig aanwezig en – daarmee – in het heden kunnen zijn. ‘Bewustwording’ is het credo. Ofwel, ‘De kracht van het NU’.

Bewustwording

Wanneer wij ons bewust worden van een situatie, die wij eigenlijk onwenselijk vinden, dan leidt dat doorgaans tot een scala aan mogelijke reacties. Van struisvogelpolitiek tot het straffen van de onschuldigen en alles wat daar tussenin zit.

Wat ik in dit blog aan de orde wil stellen, is het volgende. Soms kan een situatie onwenselijk zijn, maar veranderen wij er niets aan. Veelal omdat een alternatief dat alle negatieve aspecten ervan oplost ontbreekt – en daarom doen wij maar helemaal niets -, maar vaker nog omdat wij menen dat het allemaal wel meevalt. Met dooddoeners als ‘zo is het immers altijd gegaan’ of ‘we zetten wel een tandje bij’.

Tegen de stroom in?

En nu ga ik misschien iets opmerkelijks beweren. Het handhaven van de bestaande situatie kan namelijk overeen komen met het tegen de stroom in gaan. Binnen organisaties kunnen zich tal van situaties voordoen, die vragen om verandering. Of het nu gaat om het creëren van voldoende werkplekken, het aanpassen van de organisatiestructuur of het ontwikkelen van nieuwe dienstverleningen. Vanuit de eigen organisatie kunnen signalen worden afgegeven, die feitelijk een oproep zijn tot een rigoureuze aanpak van een als onwenselijk ervaren situatie.

Meebewegen!

Zo beschouwd, kan het achterwege blijven van een antwoord van het management op, vanaf de werkvloer afgegeven signalen, worden gekwalificeerd als ‘tegen de stroom ingaan’. Want, wegkijken, alles bij het oude laten, lijkt misschien wel op meebewegen (in de zin van ‘niets doen’), maar is dat allerminst. Vaak manifesteert dergelijk gedrag zich in de vorm van ‘tegenhouden’. Juist doordat er feitelijk geen actie ondernomen wordt …

Werkelijk meebewegen doe je pas, als je bereid bent te doen wat nodig is. Afhankelijk van waar de situatie om vraagt. Is er behoefte aan méér vaste werkplekken, wordt de huidige – destijds weloverwogen gekozen – organisatiestructuur als ‘te knellend’ ervaren of blijkt er in de markt tóch weer behoefte aan een eerder afgeserveerde dienstverlening?

Het lijkt mij raadzaam te blijven meebewegen en niet tegen de stroom van goede raadgevingen in te gaan.

Heeft u vanuit uw organisatie vergelijkbare of juist tegengestelde ervaringen? Bij het begin van het nieuwe jaar zullen vragen over meebewegen of tegen de stroom ingaan ongetwijfeld in veel organisaties aan de orde zijn. Welke kant gaan wij op? Kiezen wij voor een status quo of een vlucht voorwaarts? Waar kiest u voor?

Machiel Kuijt

To search, begin typing