Innoveren stopt (n)ooit?

Er wordt weleens beweerd dat wij maar een (gering) deel van onze hersencapaciteit gebruiken. Wat weer een aanmoediging oplevert om vooral door te gaan met het opzoeken van de grenzen van onze mogelijkheden. Wie weet schuilt in velen van ons wel een nieuwe Einstein. Innoveren stopt nooit. Achter elke oplossing gaat weer een nieuwe uitdaging schuil.

En juist wanneer je denkt, dat het de hoogste tijd wordt om deze ratrace maar eens te doorbreken, lees je dat van die aanname geen bal klopt; er liggen geen hersencellen te wachten om ontdekt te worden … Dus, innoveren stopt ooit?

Het zijn turbulente tijden. Wiebes draait de gas kraan dicht. Het klimaat moet worden gered en daarom zoeken wij ons heil bij zon en wind. Bronnen die er altijd al waren, vandaag de dag nog volop zijn en voorlopig niet doven of overwaaien.

Of stel ik het nu iets te simpel voor? Tuurlijk, water, waterstof en zelfs kernenergie zijn serieuze opties, maar voorlopig hebben wij op een gasloze wereld nog geen eenduidig antwoord gevonden, daar waar het de energietransitie betreft.

Het voelt een beetje alsof de oude schoenen al zijn weggegooid en er aan elk paar nieuwe dat wij zien, wel een paar nadelen kleven. Wij moeten min of meer geforceerd tot een keuze komen.

Iemand zal toch de stoute schoenen moeten aantrekken en het voortouw nemen? Wij kunnen het ons toch niet permitteren om te blijven kijken en vergelijken?

Ik verwacht niet dat Wiebes c.a. gaan vertellen waar wij onze nieuwe schoenen moeten kopen. De keuze voor zon, wind of water, wordt uiteindelijk niet in Den Haag gemaakt, durf ik te beweren.

Ik wil niemand iets in de schoenen schuiven. Het voornemen om te stoppen met de gaswinning in Groningen is beslist niet te vroeg of te ondoordacht genomen. Maar voor de oplossing moeten wij ons heil toch ergens anders zoeken.

De handschoen zal worden opgepakt door de markt. De ingenieurs (hooggeschoolde technici die wetenschappelijke kennis gebruiken en ontwikkelen om technische, natuurwetenschappelijke, technologische en organisatorische problemen op te lossen, volgens Wikipedia) zullen hiermee aan de slag gaan. Zijn al volop bezig, beter gezegd.

En dat is maar goed ook. Als het gaat om innovatie hebben de Nederlandse ingenieurs een goede reputatie opgebouwd. Van de vierwielaandrijving van Spijker tot de Oosterscheldekering in de Deltawerken en van de onderzeeboot (in de 17eeeuw) tot Wi-Fi (20 jaar geleden). Wij zijn niet voor een kleintje vervaard.

Nee, met die energietransitie komt het wel goed. Innoveren stopt nooit.

Wij zullen als Ingenieursbureau Multical graag ons steentje daaraan (blijven) bijdragen. Maar dat doen wij niet alleen. Kennis maak je immers met elkaar? Doe je mee?

Machiel Kuijt

To search, begin typing